Terugblik 2021 en Vooruitblik 2022

Beste lezers, mag ik jullie opnieuw bedanken voor de belangstelling voor mijn wandelblog en jullie allemaal prettige feestdagen, veel warmte, een goede gezondheid en veel wandelplezier in 2022 toewensen.

2021: het jaar met 2 gezichten

In het voorjaar van 2021 groeide de hoop. In afwachting van de vaccinaties die ons uit de pandemie naar het rijk van de vrijheid zouden loodsen – we weten intussen beter -, greep ik elke kans om op dagtocht te trekken. Na de ervaring van de lockdowns was ik gewoon niet meer te houden. Op mijn eentje voltooide ik de streek-GR Waas- en Reynaertland. De vernieuwde streek-GR Hageland liep ik voor de tweede keer, in omgekeerde richting: een heel andere ervaring. Met de wandelvrienden voltooide ik ook de streek-GR Land van Herve voor de tweede keer, ook in omgekeerde richting en we proefden van de lente in één van de mooiste streken van België – die kort na onze passage door een zondvloed werd overspoeld. Onze auto stond toen op die parking in Pepinster waar later het noodlot toesloeg…

Omdat we alweer niet naar Duitsland konden, doorkruisten we 2 dagen het slagveld bij Bastogne (GR 15) en werden helemaal uitgeregend in de vallei van de Ourthe (GR 57). Omdat we niet genoeg kregen van het Land van Herve voltooiden we nog de Chemin des Echaliers en liepen de laatste 2 schitterende etappes van de GR 573 Vesdre et Haute Fagnes, ook bij mindere weersomstandigheden (titel voor mooiste wandeling in het binnenland gaat dit jaar naar de etappe van Botrange naar Charneux: afdaling van het dak van België in dichte mist).

DSC04275

Opnieuw in mijn eentje treinde ik naar Geraardsbergen om 3 dagen op GR 5A te vertoeven. Er rest me nog het laatste stuk in het diepe zuiden van West-Vlaanderen. In de zomer dan waren we opnieuw onderweg langs de Oosterschelde (SP15) in Nederland; daar resten nog het eiland St-Philipsland en Tholen. Tussendoor breide ik nog heel wat kilometers aan het Grenslandpad (LAW 11), soms alleen, soms met de wandelmaatjes. Tijdens onze strandvakantie in noordoostelijk Kreta brachten de wandelschoenen me op schitterende plaatsen: titel van de mooiste tocht in het buitenland gaat dit jaar naar de beklimming van de Karfi.

Karfi19

En toen begon het te slabakken: van oktober tot nu slechts evenveel wandelingen als in heel februari. Een ontstoken kniepees hield me aan de grond. Dat euvel is niet hersteld en een terugval loert om de hoek: een MRI-scan belooft niet veel goeds. Daarbovenop een onverklaarbare pijn in het been waar ik al veel langer last van heb maar, waar ze vroeger af en toe opspeelde en vaak onderweg ook weer overging, is ze nu chronisch geworden. Ook bij het fietsen! Twee verschillende onderzoeken (bloed- en zenuwdoorstroming) brachten voorlopig niets aan het licht. De carrosserie begint te kraken. Mentaal een opdoffer want ik voel me nog veel te jong om mijn dagtochten te moeten opgeven…

Enfin, als ik terugkijk, mag ik over het afgelopen wandeljaar zeker niet klagen: opnieuw meer dan 1100 gedocumenteerde kilometers en opgeteld 2 maanden onderweg (61 tochten) is opnieuw een mooi gemiddelde. De belangstelling voor de/het wandelblog – iets wat ik nog altijd zeer graag doe – is voor het eerst niet meer gestegen; daar zullen die laatste 3 maanden niet vreemd aan zijn.

2022: een vooruitblik

Opnieuw niet gemakkelijk. Vorig jaar schreef ik: ik heb vandaag de neiging om voorzichtig te zijn. Dat kan ik enkel herhalen. Wat gaat de carrosserie zeggen? Hoe gaat de pandemie zich ontwikkelen? Ik heb weinig vaste plannen: vermoedelijk losse tochten op GR 128, GR 5A, GR 126, SP5, LAW 11, GR 15 – al dan niet stevig ingekort… Er liggen ook enkele nieuwe topogidsen te wachten… Kortom, er zijn geen zekerheden meer.

Tot slot, opnieuw een welgemeend dankuwel aan mijn vaste en toevallige tochtgenoten en aan wie mijn avonturen volgt. We heffen weerom het glas op een fijn 2022. Blijf gezond en beste wensen!

14 Reacties op “Terugblik 2021 en Vooruitblik 2022

  1. tja ik ken dat gevoel Guido om niet te kunnen doen wat je wel zou willen. Bij mij ook een jaar van ups en downs geweest en bijgevolg ook niet al te veel activiteit op mijn blog. Hou je goed en elke nieuwe wandeling, ook korte, zijn toch maar meegenomen!

  2. Ik wens u: een spoedig herstel en nog veel mooie wandelingen. Overbelasting, wat een traktatie! 0pletten en niet forceren, anders komt ge van de overvloedige-2021-regen in de even-erge-2022-drop terecht.
    Ikzelf werd ook ‘getrakteerd’: eerst die beroerte (+ lange revalidatie), dan een formidabele smak op de kusttram, en tot slot nog een pijnlijke zona. Ik ben toch weer aan ’t wandelen, maar natuurlijk kleinere afstanden: 6 à 10 km volstaan. Het eerste gebod voor mij: wandelen en nog eens wandelen.
    Frederik de Grote zei reeds: “Nicht raisonnieren, marschieren” en dat pas ik dus naar hartelust toe. Ik heb het traject Kruiningen-Thorn (Grenslandpad) ingedeeld in 60 (!!) kleine etappe(ke)s. 50 daarvan in lusvorm. Telkens het volgende stramien: heen 3 à 5 km LAW, terug via wandelknooppunten. Ik ben wel curieus hoe ver ik zal geraken…We zien wel.
    Voorbeeld van zo’n lus “het nuttige aan het aangename paren”: parkeren bij de Angorahoeve (bedankt voor uw blogtip), via een prachtig LAW-traject komt men na 6,2 km bij het oeroude en in deze grensstreek wereldberoemde café ‘In den Anker’, via wkp 33 komt men dan na 2,2 km terecht bij het eveneens oeroude en wereldberoemde eetcafé ‘Pannehuske’. Nog 1,3 km via het Roosendaalse baantje en men is terug bij de auto. Totaal: 9,7 km. Onderweg op dit baantje heb ik nog 2 groene jongens opgeraapt. Ze waren in zwijm gevallen bij het aanschouwen van zoveel groene schoonheid: het smalle fietspad was volledig verhard en het veel bredere rijbaantje was volledig …onverhard! Gelukkig zijn ze (tot spijt van wie ’t benijdt) weer bij hun positieven…
    Er zijn ook plezantere traktaties dan bovenvermelde: Als we elkaar ooit eens al wandelend ontmoeten trakteer ik u met een trappist, als gij dat ook doet hebben we een win-win situatie…

    • Heerlijke reactie, Raymond, en blij nog eens iets van je te horen. Was dat niet geleden van het Oosterscheldepad? Daar zouden wij nu aan Philipsland beginnen en uiteindelijk Tholen. Knap hoe jij je etappes in hapklare brokken indeelt; alweer een goeie tip voor mij mochten de problemen onopgelost blijven. Ik ben zelf benieuwd naar je vorderingen op het onvolprezen Grenslandpad; hou me op de hoogte. Groetjes.

  3. Uiteraard volgen we je nog steeds. Momenteel staan de dagtochten bij ons ook op een laag pitje, zo’n derde baby eist veel aandacht op natuurlijk…

    Ik hoop dat je snel weet wat je zo parten speelt en dat je hopelijk in 2022 je dagtochten wederom kan opnemen. Je blog blijft een enorme inspiratiebron voor velen! Dus voor jou veel stapplezier en voor ons veel leesplezier.

  4. Beste Guido,
    Ik volg jouw blog nog maar recent maar deze erg professionele blog is al een grote hulp en inspiratie geweest voor mij om mijn eigen wandelingen te organiseren. Spijtig om te horen dat de carrosserie het wat laat afweten.
    Veel mooie wandelingen in 2022
    Groet
    Toon

    • Dank je wel, Toon, voor de mooie woorden. Kan je mij één voorbeeld geven van hulp of inspiratie? Ik ben curieus naar mijn lezers 😉

      • Beste Guido, ik heb vorige jaar de Eislek trail gewandeld en heb in jouw wandelverslagen handige tips gevonden welke etappes interessant leken, hoe met openbaar transport heen en weer reizen langs de Ourthe. Verder ben ik nu bezig met een weekje Eifel te plannen. Ook hier gaan jouw verslagen uitstekend van pas komen. Ik probeer vooral de stille en minst toeristische etappes uit te pikken.
        Groet
        Toon

  5. Bonjour Guido, je te souhaite une bonne année 2022 et surtout une bonne santé !! Au plaisir de te lire. Amitiés

  6. Ok beste wensen Guido. Ik volg je blog wekelijks. Ondanks je krakende carrosserie, leg je de wandelingen toch aan een strak tempo af. Dikwijls denk ik: misschien kan ik eens meestappen maar mijn gemiddelde zit maar rond de 3,5 km/u. ( met lunch, landschap afturen en bloemetjes identificeren inbegrepen ). Ikzelf heb het meer gemunt op trage wegen en single tracks.
    Op Routeyou zoek ik dan vooral de rode stippellijnwegeltjes en probeer deze aan mekaar te rijgen. Mijn wandelingen kan je er vinden onder Hugo53.

    • Bedankt voor je commentaar, Hugo. Ik ga zeker eens zoeken naar Hugo53, temeer omdat ik voorlopig mijn vertrouwde tempo (én afstand) niet ga kunnen volhouden. Foto’s maken en bloemetjes identificeren, lunchen en café’s bezoeken: wij doen het allemaal hoor 😉 Groetjes

  7. Zoals steeds was het een genot om de avonturen mee te volgen. Ondanks de perikelen heb je toch weer een mooi aantal kilometers bij elkaar gestapt.

    Al het beste in het nieuwe jaar, en in het bijzonder een onbelemmerd wandeljaar gewenst.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.