SP 15 Sluis – St-Philipsland

Datum: za 12 februari 2022
Etappe 8A St-Philipsland – Sluis: noordelijke route: 12,5 km
Topogids: Wandelen rondom NP Oosterschelde, 2003
Gelopen etappes
Wandeltijd: 12.30 – 15.35
Weer: zonnig, koude wind; 7°C (gevoeld 2°C)
Stilte: 5/5

St-Philipsland – Molen ‘De Hoop’

Een half jaar na onze tocht naar Bruinisse staan we in het belangrijkste dorp van Sint-Philipsland en wachten tot café Shmaak, het enige café op het hele eiland, de deuren opent. Om eerlijk te zijn: ik had nog nooit van St-Philipsland gehoord ware er niet de topogids van het Streekpad Oosterschelde.

Na de koffie beklimmen we de havendijk en worden meteen van de sokken geblazen door de felle zuiderwind. We blijven op de dijk tot voorbij de fraaie korenmolen “De Hoop”, steken de rijksweg over en zetten over een betonbaantje langs de Henriëtte- en de Kramerspolder koers naar het Slaak (verbindingsgeul tussen Philips- en Grevelingendam). Daar verlaten we de beschutting van de binnendijkse rijweg om opnieuw de dijk te beklimmen. We kijken uit over het Slaak waar ooit de Spaanse Armada op haar donder gekregen heeft en wandelen beschut verder langs de Rumoirtschorren. Dit schorrengebied met zijn getijdengeulen loopt enkel onder bij springvloed, behalve natuurlijk de diepe geulen. Watervogels krijgen we voorlopig niet te zien, windmolens des te meer.

De GPS stuurt ons over de dijk naar de Lage Weg. Op enige bewegwijzering moet je vandaag niet hopen; af en toe wat verkleurd witrood maar zeker geen geelrood. Het lijkt wel of er voor dit stuk van het streekpad geen interesse meer is; het wandeltraject wordt in elk geval niet onderhouden.

Een smalle strook boompjes – ook die zijn schaars hier in dit polderboerenland – geeft beschutting aan een langgerekt tapijt van bloeiende sneeuwklokjes. Georges spot op de lege polderakkers eerst enkele witte zwanen, dan enkele hazen en tenslotte een flinke kudde grazende en rustende reeën in de verte op een stuk weiland; een verrekijker komt handig van pas.

Aan de afslag naar het buurtschap Anna Jacobapolder vinden we een aftandse rustbank om onze boterhammen te eten. Langsrijdende inwoners van het gehucht steken allemaal vriendelijk de hand op. Gedreven door de wind vinden we beschutting tussen de lage Zeeuwse huisjes en nemen de Noordweg (naar het noorden 😉 ) terug naar de dijk.

Bij de ‘Eendenkooi’

Een klein bosje herbergt nog één van de laatste in werking zijnde ‘Eendenkooien’ van Zeeland. De stalletjes staan vol oude ‘wissen’ kooien en andere antieke stukken en opgezette beestjes; het theehuisje is gesloten nu maar het geheel is wel een kleine oase in het polderlandschap. De eenden die er nu nog gevangen worden, worden geringd, wetenschappelijk opgemeten en weer vrijgelaten, mocht u zich zorgen maken.

Bruinisser stelberg

We klimmen terug over de dijk en volgen de schorren tot bij een flinke bocht. Een ronde put trekt onze aandacht. Het blijkt om een ‘buitendijkse vliedberg’ of ‘hollestelle’ te gaan, in dit geval de Bruinisser stelberg. Bij stormvloed konden herder en schapen hier naartoe vluchten en hadden ze drinkbaar regenwater want een kleilaag omheen de put verhindert dat het water brak wordt. Aan de overkant ligt Bruinisse te blinken in de zon. Eeuwen geleden staken Spaanse soldeniers hier te voet het water over naar Schouwen-Duiveland voor de verovering van Zierikzee, nu is de brede geul 40 m diep!

Met de zon en de wind in het gezicht trekken we verder naar ons einddoel: Sluis. Langs de waterkant ontdekken we nu scholeksters, wulpen, gewone eenden, wat steltlopertjes, bergeenden en rotganzen, de usual suspects kortom. Achter de dijk enkele huizen, op het vooruitgeschoven schiereiland naast het dichtgeslibde haventje een hotel-restaurant dat ooit betere tijden heeft gekend. Toen het veer naar Zijpe/Bruinisse nog voer bijvoorbeeld. Op de pier staat één enkele auto geparkeerd: duikers! Verder wat moedige fietstoeristen en enkele hondenuitlaters. Achter het hotel vinden we mijn auto terug waarmee we terugkeren naar het startpunt en café Shmaak. 

Voor een volgende keer rest ons nog de korte zuidelijke route langs de Bruintjeskreek vóór we oversteken naar het veel grotere eiland Tholen, niet ver van Bergen-op-Zoom. Daar zullen we in enkele etappes de westelijke helft verkennen om zo het streekpad Oosterschelde af te sluiten.

Mijn Track                               Mijn Fotoalbum                 Album Georges

2 Reacties op “SP 15 Sluis – St-Philipsland

  1. Oosterscheldepad: ondermaats: bewegwijzering
    bovenmaats: asfalt
    En toch wandel ik er zeer graag: prachtige panorama’s, men kan vrij ademen
    en geniet van volledige vrijheid!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.