SP 5 Geldrop – Heeze

26 feb 2022
Etappe 5: Heeze Centrum – Geldrop station: 14 km
Topogids: Brabants Vennenpad, Streekpad 5 Kampina – De Groote Heide,
258 km, Nivon 2019
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.26 – 14.26
Weer: eerst zonnig, dan bewolkt/mistig, 6°C
Stilte: 4/5

Strabrechtse Heide

Onderweg naar ons vertrekpunt verdwijnt de zon volledig in de mist ter hoogte van Turnhout; nadien klaart het weer op zodat we in volle zon vertrekken aan café De Zwaan in de dorpsstraat van Heeze. Zonder koffie want het café opent pas tegen de middag. Het Vennenpad gaat over de oprijlaan naar het kasteel van Heeze, anders dus dan het Pelgrimspad. De fraaie kasteelhoeve baadt in het zonlicht en wordt mooi gespiegeld in de kasteelgracht.

We omronden het kasteel en wandelen de mooie Hubertusbossen in, duidelijk het vroegere jachtgebied. Langs sloten en beken bereiken we de Sterkselsche Aa die mooi door het bos meandert, altijd een apart zicht zo’n bosbeek. Af en toe wat dames met hondje, een zilverreiger op een vijver en opvallend: stilte tussen de beukenbomen! Even missen we de geelrode bewegwijzering maar we zijn gauw weer ‘on track’ en trekken samen met het Pelgrimspad naar de rand van het bos en de uitgestrekte Strabrechtse Heide.

Het eerste stuk loopt kaarsrecht over een breed zandpad door de heide. Helaas is de zon volledig verdwenen achter lage wolken zodat het uitzicht soms wat somber oogt. De heide is volledig omheind voor de schapen en ter bescherming; er zijn weinig paden zodat er altijd wel wat wandelaars en fietsers hetzelfde traject moeten gebruiken. Bij het Waschven (waar eertijds de schapen gewassen werden) verlaten we het Pelgrimspad en maken een linkse hoek.

Aan onze linkerkant merken we verspreid enkele opvallende hoge struiken: jeneverbes! Ter hoogte van het Scheidingsven maken we opnieuw een linkse hoek en zetten koers naar Natuurpoort De Plaetse, thuisbasis van de heideschapen en tevens heidecafé. Om buiten op het terras iets te gebruiken, vinden we het te koud; de gezelligheid die we zoeken, vinden we binnen in deze historische heidehoeve. Terwijl we genieten van ons kopje koffie probeer ik online 3 treinkaartjes te betalen; helaas werkt Payconiq niet op de app van de NS of van 9292.nl – heel vreemd voor pinnend Nederland… Zonder kaartlezer lukt het niet.

Naast het café worden buiten schaapsvellen verkocht. Wij volgen de rand van de heide in de richting van de A67. Het aarden pad is bijwijlen stuk gereden en de stormen van afgelopen week hebben ook hier heel wat dennen doen sneuvelen. We steken de autosnelweg Eindhoven-Venlo over en bij de eerste huizen van Geldrop volgen we enkele achterinpaadjes die ons naar een sloot brengen. Op de modderige oever vorderen we voorzichtig tot aan een brug over de Kleine Dommel.

Het Vennenpad volgt de loop van diezelfde rivier over een zompig graspad. Blij dat ik op het laatste moment beslist had om mijn hoge wandelschoenen aan te trekken! In de heide had een dame met meerdaagse rugzak ons al gewaarschuwd. Hogerop staan flatgebouwen: het mag duidelijk zijn dat we in verstedelijkt gebied zijn aangekomen; Geldrop is een voorstad van Eindhoven. Zo ploeteren we van brug naar brug tot bij een voormalige tekstielfabriek, annex watermolen, een nijverheid die ooit welvaart bracht naar Geldrop. Dat is te zien aan enkele flinke herenhuizen op het marktplein en zeker aan de imposante St-Brigidakerk verderop.

Wij volgen de bewegwijzerde route van het centrum naar het station en stoten onderweg op groepjes carnavalsvierders die zich vaak per fiets naar één of ander evenement spoeden. Onze trein richting Weert is net weg maar we moeten sowieso eerst dure kaartjes trekken aan de automaat. Ik betaal €10,50 voor 3 kaartjes voor een rit van 3 minuten tot in Heeze; door de Coronajaren zit ik zonder O.V.-chipkaart.

Heel wat carnavalisten trekken de andere kant op, richting Eindhoven, terwijl intussen de zon weer volop schijnt. Pech gehad. Na ons comfortabel treinritje moeten we nog een kwartier stappen van het station naar het centrum van Heeze. Café De Zwaan en alle café’s in de buurt zijn ofwel gesloten ofwel enkel open voor feestvierders. Gelukkig kunnen we terecht in De Brabantse Boerin aan de oprit in Geldrop. Het is er goed toeven.

Op deze opnieuw toch wat langere tocht heeft mijn been het tot mijn grote opluchting goed gehouden. De lange pauze onderweg zit daar zeker voor iets tussen. Een blik op de paar resterende etappes leert dat we moeten wachten op droger weer voor het vervolg: het Vennenpad volgt namelijk vrij nauw de oevers van de Kleine en boven Eindhoven de grote Dommel. Modder troef!

Mijn Track                      Mijn foto-album                 Foto’s Georges

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.