SP 5 Liempde – Sint Oedenrode

15 maart 2022
Etappe 2B: Liempde – St Oedenrode: 11,4 km
Topogids: Brabants Vennenpad, Streekpad 5 Kampina – De Groote Heide,
258 km, Nivon 2019
Gelopen etappes
Wandeltijd: 11.45 – 14.32
Weer: zonnig, hoge bewolking, 12°C
Stilte: 4/5

Het witte goud van Brabant

De Hooibrug over de Dommel

2 etappes van het Vennenpad had ik heel precies voorbereid; allebei moest ik ze cancelen. De eerste door ziekte in de familie, de tweede door de knie. Te vroeg gejuicht na de vorige etappe: enkele dagen later opnieuw opgestaan met de kniepeesontsteking! Mocht de lezer zich afvragen waarom ik zo ver reis voor zo’n korte etappes, da’s dus de reden. De euforie was groot toen: een prachtige etappe pijnvrij kunnen afleggen en … moeilijk om te beschrijven: zelfs over een korte afstand – voor het eerst – 100% bij mezelf in de natuur zijn, niet afgeleid door de maalstroom aan gedachten. Dat lukt me anders alleen op dagtochten van meerdere uren. Kijken of het vandaag ook lukt.

Met de auto of met Openbaar Vervoer?!? Nog zo’n heikele kwestie. De tocht is helemaal voorbereid met O.V. en ik heb tijd: doen dus, al is het maar om te bewijzen dat het kan. Trein (Turnhout), bus (Tilburg), trein (Boxtel), buurtbusje (Liempde) en straks omgekeerd. Van de nieuwsgierige chauffeur steek ik bovendien op dat de buurtbusjes bestuurd worden door vrijwilligers (wist ik al) en overal stoppen op eenvoudig verzoek (wist ik niet).

Liempde

Hij zet me netjes af aan halte Molendijk bij Liempde vanwaar ik een afkorting neem naar de Smaldersestraat om zo terug aansluiting te vinden op het traject. De koeien zijn op de wei gelaten, wat misschien een beetje voorbarig is met de aangekondigde sneeuwbuien voor morgen. In de verte zie ik nog het Groot Druijfhuis met de duiventoren (zie vorige etappe). Bij het Dommelsteegje blijkt dat het pontje waar ik laatst mee overstak, momenteel uit de vaart genomen is! Geluk gehad. 

Voorbij enkele mooie hoeves (je vindt er hier vele zo) draai ik links een zandweg in en word een stukje begeleid door een prachtig oranjetipje. Het sein voor mij om uit te kijken naar hun waardplant: de pinksterbloem. En jawel hoor, in de natte Dommelbeemden verderop achter de knotwilgen staan ze al in bloei, samen met het speenkruid en de bosanemoontjes.

Via een mooie fietsbrug steek ik de Dommel over en volg het slingerende fietspad langs hoge populieren, de typische cultuurboom van het Groene Woud. Opvallend ook hoe de zandige akkers er bol bijliggen, zeker waar ze afwateren naar de grasweides langs het water. Aan elke poel steekt wel een reiger argwanend de kop naar boven; verder zie ik kievit, zanglijster en buizerd

Ik passeer een boomkwekerij en begroet het eerste en laatste wandelkoppel van de dag. Een bord waarschuwt dat het wandelpad afgesloten is! Lichte paniek, een alternatief is er niet. Ik besluit toch door te lopen en in een bocht van de Dommel (inclusief zandstrand) ondervraag ik een natuurbeheerder van het Dommellandschap in zijn dienstwagen: hij heeft geen idee wat de reden is en geeft me gelijk als ik het erop wil wagen.

In een bocht van de Dommel

Even voorbij een oude rivierarm gaat het terrein lichtjes omhoog, genoeg om de plek “Berg” te noemen; blijkbaar was deze duin al in de Romeinse tijd bewoond. Een smal paadje leidt nu terug naar de Dommel waar een volgend bord waarschuwt voor afkalvende rivieroevers. Wellicht daarom dat waarschuwingsbord in het begin.

Tussen prikkeldraad en rietoever volg ik de kronkels van de heerlijk meanderende rivier. Een zwaan houdt me een tijdje gezelschap en zwemt stroomopwaarts mee. Het Vennenpad verlaat de oever langs een moerassig bos om hogere grond te zoeken tussen bos en akker. Een strategisch geplaatste zitbank in de vorm van een koetsbok nodigt uit om er te picknicken wat ik ook doe. Uit de wind en in de zon voelt het warmer dan 12°.

Na de picknick loop ik door kleinschalig boerenland tot aan de baan naar ‘Olland‘, jawel, die ik oversteek. Arbeiders steken de eerste asperges van het seizoen en leggen het witte goud voorzichtig in een bakje. Verderop een aardbeienboer, tractoren die mest uitvoeren, een wit huisje plompverloren in een boomgaard en een historische hoeve. Ik ben aangekomen in het idyllische gehucht Rijsingen. Aan de overkant van de weg buig ik af in een kronkelwegel en vind een ‘rustplekje’ met koffie en thee.

Helaas ben ik te nieuwsgierig naar het achterliggende beemdenlandschap en loop verder over een vlonderpad tussen prikkeldraad en uitbundig bloeiende sleedoorn tot bij de rivier. De Dommel heeft zich diep ingegraven tussen de omliggende weides en slingert naar hartenlust. Evenwicht houden op het smalle oeverpad is niet eenvoudig maar o zo mooi. Een kunstige metalen brug brengt me langs een industrieterrein naar de eerste huizen van Sint-Oedenrode of Rooi zoals ze daar zeggen. Rode voor gerooid bos, Oeden voor de Schotse heilige Oda (8e eeuw).

Langs een historisch hoekhuis gaat het vrijwel meteen naar Kasteel Henkeshage (14e eeuw) dat zijn huidige kasteelvorm verkreeg in 1850. Midden in een park vol statige bomen, narcissen, bosanemoontjes en speenkruid is dit een prachtlocatie die uitnodigt om er langer te vertoeven. Zo kort voor het einde doe ik dat weerom niet en vervolg mijn weg naar het centrum. Daarbij passeer ik kasteel Dommelrode (naast een parking) en verderop het Paulusgasthuis (15de eeuw), een aantal lage witte huisjes “voor arme en alleenstaande vrouwen van onbesproken gedrag”. In de sobere Sint-Martinuskerk staan heiligenbeelden, dus vermoedelijk nog een katholieke kerk.

Paulusgasthuis

Ik loop pro forma nog even over het marktplein maar heb al lang een zonnig terras bespeurd bij café D’n Dommel. Een indrukwekkende bierkaart nodigt de bezoeker uit om de benen lang gestrekt onder tafel te steken. Tijd ook om na te genieten van de foto-oogst. Het was een prachtwandeling. Wat me bijzonder aanspreekt in het Groene Woud is de kleinschaligheid, het mooie samengaan van natuur, landbouw en bewoning, zoals je dat bij ons misschien vindt in het Pajottenland maar dan vlak. Om te onthouden.

Dan zoek ik alvast de bushalte op en loop nog een rondje door het centrum tot het buurtbusje komt aangereden. Aan het station van Boxtel laad ik weer even de O.V.-chipkaart op en spoor naar Tilburg alwaar er tijd is voor een lokale Quadrupel in het intussen vertrouwde Central Station. Bus 450 zit tjokvol en er zijn passagiers die het hele uur naar Turnhout moeten rechtstaan. Daar staat de trein naar mijn homestead klaar en terwijl de lucht intussen helemaal betrekt, vallen de eerste schaarse druppels in weken. Ik zal 3,5 uur onderweg geweest zijn voor een totaal bedrag van € 24.30 aan O.V. Niet echt goedkoop dus.

Naspel: ik heb vannacht niet kunnen slapen van de kniepijn. Ik kan mijn been niet helemaal strekken en niet plooien. Fietsen lukt vandaag niet. De snelst mogelijke afspraak bij een kniespecialist in het plaatselijk A.Z. (“topdokters”) is in oktober!!! Ik heb elders een afspraak vastgelegd voor eind april. Mogelijk was dit mijn voorlopig laatste blogbijdrage. Heel wat plannen vallen in duigen, heel wat onafgewerkte eindjes …

Mijn Track                               Mijn foto-album

6 Reacties op “SP 5 Liempde – Sint Oedenrode

  1. Dag Guido,

    Spijtig op te lezen dat je last blijft hebben. Hopelijk heeft de afspraak eind april wat vooruitzichten voor je kunnen bieden. We blijven duimen voor een oplossing!

    Davy

  2. Dag Guido, nog niet opgeven: ik heb al 10 jaar geleden een knieprothese moeten laten plaatsen in het AZ Herentals, en kan nog steeds 20 km pijnvrij wandelen aan 4.5 km/u; misschien kan uw knieprobleem ook op een andere manier worden behandeld, we duimen ervoor, Rudi

  3. Ganz viel Gesundheit wünsche ich Dir, bei mir muss die Hüfte noch warten, bis ich sicher sein kann, dass eine REHA wirklich stattfindet. Das Problem werdet ihr ja vermutlich auch haben?

    Liebe Grüße aus Leverkusen
    Elke

    • Danke, liebe Elke. Nein, solche Reha-Kliniken gibt es in Belgien kaum noch (ich glaube nur für schwere Herz- und Wirbelsäuleprobleme). Nach einer OP wird dir im Krankenhaus bisschen geholfen und dann wirst du zum Physiotherapeuten geschickt. Sogar um Schmerzbehandlung zu Hause kümmern sich die Spezialisten lieber nicht. Das sollen die Hausärzte dann lösen…Seufz…

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.