SP 5 Sint-Oedenrode – Kanaalbrug Son

Di 10 mei 2022
Etappe 3: St Oedenrode – Kanaalbrug Son : 18,5 km
Topogids: Brabants Vennenpad, Streekpad 5 Kampina – De Groote Heide,
258 km, Nivon 2019
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.30 -15.05
Weer: wisselend bewolkt, 26°C, wind
Stilte: 3/5 (F16’s van Volkel)

Steiloever van de Dommel bij Wolfswinkel

Eén spuit in de knie en een eerste epidurale in de onderrug. Morgen de tweede en dus ga ik opnieuw op pad om een pijnscore te kunnen geven. De ochtendspits is voorbij wanneer ik rond Eindhoven naar Sint-Oedenrode rij. Ik vind er nog net één vrije parkeerplaats bij kasteel Dommelrode.

Na een koffie op het marktplein zie ik dat er achter de kerk nog vrije parking genoeg is. Het Vennenpad slingert naast en over de Dommel naar de Knoptoren. Van daar gaat het naar de brug over de A50 terwijl ik een grote groep lokale wandelaars kruis. Ook verderop in de Dommelbeemden kom ik er nog een paar tegen maar mijn aandacht gaat eerder uit naar de vele vlinders.

Ik verlaat even het traject en daal af in de Dommelvallei om een kijkje te nemen vanop de houten Veldwegtoren. De rivier meandert samen met een wandelgroep traagzaam door het landschap.

Terug langs de akker spot ik eerst een ree dat snel in het kreupelhout verdwijnt, dan een fazant bij de Martinuskapel. Verderop duik ik het Vresselsbos in: veelal naaldhout op zanderige ondergrond, af en toe afgewisseld met heide en vennen zoals de Moerkuilen aan deze kant van de Lieshoutse Weg en Hazenputten aan gene kant. Zoals de naam het zegt, betreft het hier oude veenwinningen; nu vinden watervogels allerhand er een rust- en foerageerplek. Voor zo ver de pijn het toelaat en als ik abstractie maak van de vliegtuigen, geniet ik enorm van de alles overheersende stilte en het lentegefluit van de vogels. Wat zijn wij mensen toch ongelooflijke herriemakers!

Vóór ik langs Hazenputten passeer word ik op een stukje heide dermate verwelkomd door een luidruchtig kikkerconcert dat ik beslis er mijn boterhammetjes te eten. Picknick aan de puitenpoel met gratis concert.

Hazenputten

Meermaals sluiten kantelpoortjes stukjes bos en heide af en de reden kom ik wat verder tegen: een sympathieke groep grote grazers. Nieuwsgierig komen ze op mijn fototoestel af, helemaal niet mensenschuw.

Het bos maakt plaats voor hooiweides en akkerland. Ik kom uit bij Natuurpoort De Vresselse Hut, helaas gesloten vandaag. Ik kan me wel voorstellen dat het in het Vresselsbos in het weekend een stuk drukker is… Nu had ik het voor mij alleen. De wind waait krachtig nu en mijn dijbeen doet steeds meer pijn, zeker op de zandpaden die uiteindelijk terug naar de Dommel voeren. Het wandelpad volgt nauwgezet de steiloevers van de hier diep ingesneden rivier. Indrukwekkend dat hoogteverschil! (zie beginfoto) Verderop bereik ik een brug op de plek van de voormalige watermolen van Wolfswinkel, allemaal erg idyllisch en groener dan groen.

Langs een veldje ingezaaid met kleurrijke incarnaatklaver kom ik op de Rooijse Weg met bushalte Waterhoef. Theoretisch kan ik hier bus 156 naar mijn startpunt nemen maar de pijn in het dijbeen is onverklaarbaar beter zodat ik beslis om verder te stappen langs de Sonse termen en het zwembad. Via een ommetje kom ik in de Sonse Bergen, een zandlaag langs de Dommel uit de vorige ijstijd. En de plek waar die van Son en Breugel de hond uitlaten.

Waar die Breugel vandaan komt, ontdek ik op het dorpsplein met gedenksteen en borstbeeld van Pieter-Brueghel de Oude; men vermoedt dat die in Breugel is geboren.

Een met bomen afgelijnd dijkpad voert naar de brug over het Wilhelminakanaal. Ik volg het zandpad langs het kanaal dat ik voor het eerst terugzie sinds de etappe naar Tilburg. Omdat ik uit de verte een lijnbus over de Sonse brug zag rijden – ik weet dat er twee per uur rijden – verhoog ik het tempo. Het gezellig ogende café aan de overkant bij de jachthaven is misschien voor  volgende keer. Terwijl ik op de bus sta te wachten, wordt het volledige wegdek opgetild tussen de 4 pijlers van de brug. Zonder mondkapje gaat het dan min of meer stipt tussen de scholieren naar Rooi, halte Hertog Hendrikstraat. Tijd voor een terrasje met sympathieke sociale tewerkstelling: warm aanbevolen.

Besluit: héél content dat ik deze mooie en afwisselende tocht kon doen. De knie is een dag later niet ontstoken! Die inspuiting heeft alvast geholpen. Afwachten hoe de rest evolueert… Ga ik het Brabants Vennenpad toch kunnen voltooien? De laatste etappe wil ik alvast in 2 kappen zodat ik nog eens in het centrum van Eindhoven kom; da’s geleden van ‘Evoluon‘.

Mijn Track                               Mijn fotoalbum

4 Reacties op “SP 5 Sint-Oedenrode – Kanaalbrug Son

  1. Mooie tocht, mooie foto’s ook! Duidelijk de moeite waard… als uw arts ermee akkoord gaat…

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.