Soonwaldsteig: Jägerhaus – Bingen

Za 28 mei 2022
Etappe 6 Jägerhaus – Bingen
Afstand: 12 km (340m↑ HM & 550m↓ )
Wandeltijd: 10.30 – ?
Weer: wisselend bewolkt, 17°C
Stilte: 5/5
Website Soonwaldsteig
Groep: An, Georges, Liliane, Guido

Afsluitende etappe

Bingen am Rhein

Het is weekend en dan mag je in Bingen am Rhein aan het Hauptbahnhof langer dan 2 uur parkeren langs de baan. We zaten even verkeerd in Bingerbrück en konden daardoor het Niederwalddenkmal aan de overkant van de Rijn bewonderen. Ook aan Rüdesheim aan de overkant heb ik ‘bepaalde’ herinneringen, meer bepaald aan de Drosselgasse aldaar. Georganiseerde zatlapperij, zeg maar; de Rijnwijn vloeit er met hectoliters. Langs een binnendoortje zijn we vlug in Waldalgesheim en opnieuw bij ons startpunt op 350 m hoogte: Forsthaus Jägerhaus, op dit uur nog gesloten.

Jägerhaus (Bingerwald)

We dalen scherp naar de Morgenbach en volgen de kloof tot aan de houten brug van gisteren. Hier begint ook de Steckeschlääferklamm. Een Klamm is een smalle beekkloof (Haselbach) en deze is speciaal geprepareerd voor kinderen met kunstig houtsnijwerk. We gaan even een kijkje nemen en stellen vast dat de Haselbach zo goed als uitgedroogd is. Hier komt trouwens de Rheinburgensteig (zusje of broertje van de Rheinsteig op rechteroever) naar boven vanuit Bingen.

Dan keren we op onze stappen terug naar de Morgenbach en volgen deze naar beneden door een steeds dieper wordende kloof (Unteres Morgenbachtal). Zon en wolken wisselen mekaar af en tijdens de bewolkte periodes is het wel heel donker onder het dichte bladerdak. Op het vogelgezang na is het hier muisstil. Af en toe een MTB’er, een enkele wandelaar, comfortabel oeverpad langs de diep ingesneden beek, steeds meer rotsen ook naarmate het pad verder daalt naar de Rijn. We passeren een plek voor rotsbeklimmers en een huis diep in de kloof waar het pad splitst. De Rheinburgensteig daalt verder af naar Trechtinghausen, het Eselspfad en ook onze Steig beklimmen de rotswand.

Nu wordt het heikel voor mij. Het smalle alpijnse pad roept herinneringen op aan onze bergkampen in Arolla (meer bepaald de ‘golfplaten’ = wandelpad tussen Lac Bleu en Arolla). De heup doet verschrikkelijk pijn terwijl ik mijn (te) zware lijf naar boven duw. Het zweet gutst van me af en regelmatig moet ik even pauzeren om te bekomen (de pijn is dan weg). Ik beslis ter plekke dat Rheinsteig en Rheinburgensteig geen optie meer zijn voor mij als dat heupprobleem niet opgelost geraakt. En dan plots … de beloning: panoramisch zicht op de Rijn en onze allereerste Rijnburcht: Burg Reichenstein! Een fotopauze is absoluut op zijn plek op dit historisch moment. De Eifelsteig bracht me van Aachen naar Trier; de Saar-Hunsrücksteig van Trier en Schengen (L) aan de Moezel naar Idar-Oberstein en de Soonwaldsteig van de Nahe naar de Rijn! Vadertje Rijn, mannelijk zoals weinig Duitse rivieren (die Mosel, die Donau, die Elbe). Imponerend door het Mittelrheintal, Unesco-wererlderfgoed! Ik word er zowaar emotioneel van.

Nog even doorklimmen en dan dalen over het smalle Ezelspad tot bij een open plek in het bos waar we onze boterhammen aanspreken. Uit de diepte komt een peletonnetje MTB’ers, vriendelijk groetend maar niet zonder gevaar zoals we zelf kunnen vaststellen tijdens de technische afdaling. Hier een uitschuiver maken, betekent groot gevaar. ‘Trittsicherheit’ is gevraagd.

Burg Rheinstein

En dan plots, uit het niets: Burg Rheinstein: hèt symbool van de Rheinromantik! Zorgvuldig gerestaureerd doemt deze middeleeuwse burcht voor ons op tussen het gebladerte. Mijn kompanen hebben niet veel zin in een uitgebreid bezoek (€7,-) zodat we bewonderend en fotograferend de afsluiting volgen boven het burchtterrein. Ik voel geen pijn meer nu en gezwind bereiken we verderop het Schweizerhaus, een bemande zaak met buitenterras en fantastisch uitzicht op de Rijn. Onder ons ligt heel fraai Assmannshausen met zijn wijnterrassen en ginds in de verte, in een 90°-bocht van de stroom: Bingen am Rhein, ons einddoel.

Na de verfrissing lopen we langs een geurende bloemenwei opnieuw het bos in en volgen de steilrand van de Rijn tot aan de volgende horecazaak, Forsthaus Heiligenkreuz, een startpunt voor familie-uitjes, zoveel is duidelijk. We wachten geduldig tot we een plaats toegewezen krijgen op het terras en warmen ons op in de zon. Het zit er bijna op. Nog enkele kilometers dalen over een pad (opnieuw Rheinburgensteig) dat ons tot aan de jeugdherberg in Bingerbrück brengt. Wat verder dalen we de trappen af naar de Hauptbahnhof Bingen waar we tevergeefs een officieel eind/beginpunt zoeken. Dan maar even door het park tot aan de Rijnoever maar we raken niet tot bij het water.

Gisteren na de wandeling zijn we gestopt in Sankt-Katharinen bij een wijnboer. Na een sympathieke Weinprobe hebben we er een voorraad Nahe-wijn ingeslagen die een hele dag heeft liggen opwarmen in de geparkeerde auto. Samen met de bagage. We konden geen nacht langer boeken in Zur Linde (Braunweiler) en moeten verhuizen naar Leo’s Ruh in Waldböckelheim. Nadat we de andere auto opgehaald hebben, vinden we na een half uur rijden onze rustig gelegen slaapplek bij een manege aan de bosrand, niet ver van de A41 maar die hoor je niet. Het is een onpersoonlijk hotel maar de kamers zijn ruim en comfortabel. De Nahe-streek is toeristisch nog niet ontdekt – we zagen geen enkele buitenlandse nummerplaat! – en dat is geheel ten onrechte, kunnen we nu wel stellen. Voor het avondeten moeten we op verplaatsing naar het enige dorpscafé, toevallig ook Zur Linde (gutbürgerliche Küche, lees Schnitzel) Het wordt een gezellige laatste avond.

Na een uitgebreid zondags ontbijt pakken we in en rijden naar het nabije Bad Kreuznach, mooi gelegen aan de Nahe met zijn parken, vele bruggen, zijn thermen en baden, zijn salines. Link naar Fotoalbum; Album Georges. Na een uitstekende Italiaan langs het water zijn we helemaal klaar voor de terugrit, dwars door de Hunsrück, de Eifel en de Ardennen. Onderweg enkele flinke stortbuien. Daar zijn we op ons geslaagde wandelweekend alvast van gespaard gebleven. En nu: plannen voor volgend jaar?

Hieronder een kaart van een stukje Saar-Hunsrücksteig en onze Soonwaldsteig:

Mijn Track                     Mijn foto-album                  Album Georges

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.