SP 5 Eindhoven – Geldrop

Di 14 juni 2022
Etappe 4
B: Eindhoven station – Geldrop station: 15 km
Topogids: Brabants Vennenpad, Streekpad 5 Kampina – De Groote Heide,
258 km, Nivon 2019
Gelopen etappes
Weer: zonnig, 23°C
Stilte: 3/5

Afsluitende etappe

Door de Urkhovense Zeggen

Waarom 4A en 4B vraagt u zich misschien af? Omdat ik per se Eindhoven wil inlassen, net zoals ik dat bij Tilburg deed. In juli 2019 ben ik aan dit schitterende streekpad begonnen: ruim 250 km door zuidelijk Noord-Brabant. Vandaag in 2022 de laatste etappe, los door Van Gogh-country: hier woonde en werkte hij als beginnend schilder; in Nuenen ontstonden o.a. De Aardappeleters en De Collse Watermolen.

Met de trein zijn we in Eindhoven Centraal aangekomen. Opletten dat je uitgang TU.E/bushaltes kiest. Na een matige koffie trekken we opnieuw over de Dommelbrug naar de Technische Universiteit langs waar ik mijn vorige etappe beëindigd heb. Bij een wandelboom kiezen we voor de alternatieve aanlooproute en dwarsen onder het toeziend oog van een jonge reiger het hele universiteitsterrein, netjes in het groen. 

Karpendonkse Plas

We steken een drukke straat over en wandelen langs de Karpendonkse Plas, vervat in een mooi stadspark. Op het einde zien we in een ongemaaid graslandje 2 orchideeën in volle bloei. Aan de overkant van een verkeersweg lopen we langs het zuiveringsstation het bos in om daar terug aansluiting te vinden op het hoofdtraject. Ook deze aanlooproute vanaf het station was prima bewegwijzerd. 

Vanuit het bos wandelen we het grasland in en de vallei van de Kleine Dommel (die we voorlopig enkel kunnen vermoeden). Na onze middagpicknick op een bank in het bos, openen we de poort naar de Opwettense Watermolen, een mooie houten dubbele onderslagmolen (eerste vermelding 11de eeuw, monniken van St-Truiden). Het restaurant interesseert ons niet maar het bijhorende winkeltje met streekproducten willen we toch verkennen. Een vriendelijke dame prijst naast allerlei ander lekkers haar zelfgemaakte limoncello aan. We weerstaan terwijl ze uitlegt hoe Vincent Van Gogh in deze molen zou gewoond hebben. (?)

We trekken verder en scheren het dorp Nuenen. Eerst nog heel landelijk maar dan moeten we helaas langs een verkeersweg om eerst de A270 te kruisen en vervolgens de spoorweg. Daarbij zijn we ongemerkt Strandbad Nuenen gepasseerd. Een buurtbewoonster wijst er ons vriendelijk op dat we een afslag gemist hebben maar geen nood: rechtdoor kom je er ook, zegt ze. Aan de Kleine Dommel moeten we weer langs een verkeersweg maar krijgen als beloning een prachtig zicht op de Collse Watermolen, op doek vereeuwigd door niemand minder dan Vincent Van Gogh.

We buigen af naar de molen (geen horeca hier) en fotograferen achter- en voorkant. Aan de zijkant volgt het Vennenpad een ondiep beekje dat het achterliggende grasland ontwatert. Georges is niet te houden en gaat andermaal op zoek naar zeldzame bloemen in het wetland. Verderop roept een koekoek vanuit één van de vele dode elzen.

Een mooi graspad (gemaaid) brengt ons terug naar de oevers van de Kleine Dommel. Felgekleurde waterjuffers en libellen begeleiden ons langs het oeverpad dat maar net hoger is dan de waterspiegel. Bij hoog water zal dat problemen opleveren… Zowel aan onze kant (Urkhovens Zeggen) als aan de overkant (Collse Zeggen) uitgebreide rietvelden zodat ook het geratel van de karekiet niet mag ontbreken. Dit is een paradijs voor de natuurliefhebber en we hebben het helemaal voor ons alleen; hier geen vissers of hondenuitlaters vandaag. Wel wegwijzers van het Hertog Hendrikpad – misschien een toekomstig plan?

Meanderend langs de knotwilgen op de oever volgen we het traag stromend water tot bij het Eindhovensch Kanaal. Waar ik een industrieel kanaal verwacht had, blijkt het om een groen lint te gaan vol bloeiende waterlelies. Het ondiepe kanaal wordt vandaag vooral gebruikt door beoefenaars van zachte watersport (kano, kayak, …). Vanop een bankje bij de kanaalkom aan de overkant kunnen we ze gadeslaan, onderwijl onze tweede picknick houdend. Het café verderop aan de brug was helaas op dinsdag gesloten. Terwijl we ruim onze tijd nemen, moet ik vaststellen dat mijn been en heup het vandaag opvallend goed doen maar nu doet de knie pijn – ik kan ze amper nog plooien. Heeft ze dat oeverlopen slecht verteerd?

Door nat bosland pikken we de Kleine Dommel (nadat die onder het kanaal doorgegaan is) weer op. Voor even maar want de eerste woonwijken van Geldrop dienen zich aan. Aan de overkant van een drukke verkeersweg, net voorbij een parking, wenkt de kasteelhoeve van Kasteel Geldrop. We wandelen de gelagzaal door naar het terras dat zich in een schitterend Engelse landschapstuin bevindt. De tuin trekt heel wat liefhebbers ondanks het verkeerslawaai buiten de kasteelmuren. Nadat we onze dorst gelest hebben, zijn ook wij bewonderende bezoekers. In het nabijgelegen kasteelpark trekt ons niet zozeer het kasteel aan dan wel de majestatische bomen. 

We zijn nu vlak bij het centrum van Geldrop en kiezen op het ruime marktplein de bekende weg langs de St-Brigidakerk naar de stationsparking. De cirkel is rond: knie kapot maar wat een schitterende etappe op het onvolprezen Brabants Vennenpad!

Afsluitend kan ik zeggen dat ik het meest genoten heb van de etappes langs de Dommel en de Kleine Dommel. De heide- en vennenetappes, de Kempense dennenbossen van de Grote Heide waren ook erg mooi en stil maar vertrouwd. 

 

Mijn Track                     Mijn Fotoalbum                   Album Georges

 

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.