SGR Hageland: Vertrijk – Tienen

Datum: di 13 april 2021
Vertrijk station – Tienen station: 17,5 km
Topogids Streek-GR Hageland (2021)
Gelopen etappes
Wandeltijd: 11.16 – 15.16
Weer: wisselend bewolkt met zon, 9°C
Stilte:  3/5

Afdaling naar Hoegaarden

We vorderen traag maar gestaag op de streek-GR Hageland. Op de trein naar Leuven krijg ik een waarschuwing op de app voor overvolle treinen richting kust. Hier zijn nauwelijks passagiers op dit uur. In Leuven moet ik een half uur wachten op verbinding en daar komt nog eens een kwartier vertraging bovenop. Maar het is mooi weer, wisselend bewolkt met regelmatig zon en blauwe luchten, we gaan niet mekkeren.

In Vertrijk vind ik gauw aansluiting op de GR en passeer in een natte weide de historische Sint-Luciakapel (1796). Hogerop op een heuvel wacht de romaanse toren van de mooie O.L.V.-Hemelvaartkerk en dan ben ik het dorp al uit. Ik daal even af in de vallei van de Velpe en bewonder er de gele sleutelbloempjes naast de beek, in combinatie met het speenkruid dat zich na de sneeuwval wat hersteld heeft.

Sleutelbloemen

Hogerop kom ik op bekend terrein: met zicht op de kerktoren van Roosbeek is dit de westkant van het Heulingenpad dat ik in de zomer nog met An liep. Door weids, open en glooiend akkerland gaat het richting Willebringen.

Willebringen

Over de brug van de E40 blijft de GR evenwel oostelijk van het dorp en klimt samen met het Heulingenpad een volgende heuvel op. Ik weet dat GR 128 daar onderaan de prachtige Jordaan- en Menevallei volgt. Een grote groep uniform geklede dames volgt mij een eindje in de andere richting maar wanneer ik over vettige bospaden hoger klim, lijken ze niet langer te volgen. Eens het bos uit heb ik vanop een hoogte van 80 meter zicht op mijn eindbestemming (Tienen) en de heuvelrug van Sint-Katharina-Hauthem en dat na 6 km wandelen! In die tijd heb ik o.a. gezien: fazant, kiekendief, buizerd, torenvalk, leeuwerik.

Maar nu de akkerweg afdalen naar de watermolen van Hoksem. Intussen is GR 128 komen aansluiten. Even kijken of ik toevallig de molenaar zie die me destijds een privé-rondleiding gaf in de Celismolen van Hoegaarden maar dat is niet zo. Dan maar de schitterende Sint-Janskerk bewonderen met zijn versterkte toren uit de 12de eeuw. Op de toren staat behalve de haan ook een hen.

Van aan de Mene dient er 50 meter geklommen te worden door weids akkerland. Ik passeer een monument voor een neergestorte vliegenier en volg het betonnen fietspaadje naar de Marollenkapel. Deze keer geen fotosessie met schaarsgekleed model, wel schitterende vergezichten. Ik begin de streek goed te kennen en kan het landschap goed lezen; het is de vierde keer dat ik hier kom (2x Hagelandpad, 1x GR 128, 1x met de fiets).

Verderop op de heuvelkam bereik ik het stille Sint-Katharina-Hauthem met de gelijknamige kapel (16de eeuw); nu de lindenbomen er nog naakt bijstaan, lijkt ze nog meer in verval. Stom dat ik aan de Marollenkapel geen gebruik gemaakt heb van de aanwezige zitbanken want nu komen er voorlopig geen meer. Via een mooie holle weg (langs een wijngaard!) met zicht op de kerktoren van Hoegaarden bereik ik het brouwerijterrein van het gelijknamige bier.

Na enkele woonstraten en ‘achterinpaadjes’  – ik ontdek er zowaar de vingerhelmbloemen die we overvloedig vonden langs de Geul in Herveland – ben ik afgedaald tot bij de Grote Gete en de Celismolen. BV Johnny Thijs betrekt hier gratis stroom uit het woest draaiende waterrad. De natte vallei zelf vind ik zo mogelijk nog mooier.

Op de hoger gelegen Ravel komen luid zingend drie jonge Walen aangefietst. Net voorbij het spoorbruggetje haal ik bij een rustbank mijn picknick boven. Boven op de brug breekt paniek uit: j’ai perdu mon GSM! Putain! Ze rijden heen en weer, ondervragen vergeefs andere fietsers en joggers of ze een GSM gevonden hebben en zijn hun goede humeur kwijt. Wat een drama!

Wat mot gebeuren, gebeurt. Ik volg GR 128 naar Rommersom i.p.v. geelrood over het fietsspoor boven! Geen kind overboord. Enkele minuten later ben ik aan de beurt of ik een GSM gevonden heb. Beleefde jongens, ik hoop dat ze ‘m vinden.

Onder de E40 en de HST-lijn door beland ik opnieuw in de mooie vallei van de Grote Gete en zal die een heel eind volgen. Hoog boven alles uit troont in de verte een foeilelijk gebouw dat de suikerfabriek van Tienen blijkt te zijn. Aan de Ring van Tienen is het lang wachten op groen voor voetgangers. Rustige woonstraten en enkele groene fabrieksterreinen later bereik ik de spoorwegtunnel waarna je links het talud beklimt naar het station van Tienen; de stad zelf hou ik voor volgende keer.

Opnieuw een mooie tocht van station naar station.

 

Mijn Track                   Mijn fotoalbum

5 Reacties op “SGR Hageland: Vertrijk – Tienen

  1. Knap verslag met veel details die ons, eerlijk gezegd, ontgaan zijn bij onze doortocht enkel weken geleden. Met plezier gelezen Guido!

  2. Prachtig,
    Als Tienenaar en wandelaar
    Als Fotograaf
    Zijn zulke Berichten bij mij zeer geliefd.
    Ik ga deze Blog zeker blijven volgen
    Groetjes
    Theo Herbots

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.